Το Background της Πηνελόπης


(Από Σταύρο Δήμου) :

Η Πηνελόπη είναι μια νέα γυναίκα 27 ετών,ψηλή και με γυμνασμένο σώμα η οποία δεν είχε ακριβώς αυτό που θα λέγαμε καλά παιδικά χρόνια.
Οι γονείς της χώρισαν σε μικρή ηλικία,ο πατέρας της εξαφανίστηκε για πάντα,και η μητέρα της δε της φερώταν ωραία.
Όταν τη θυμάται,θυμάται στιγμές τσακωμού,με τη μητέρα της να γκρινιάζει και να της ρίχνει ξύλο.
Προσπαθεί να μη θυμάται εκείνα τα χρόνια,και τα έχει αφήσει πίσω της.
Ήταν φτωχή οικογένεια,και συχνά έκλεβε κάτι από τη γειτονιά για να έχει π.χ. κάτι να φάει.
Η μητέρα της πέθανε από καρκίνο όταν ήταν 17 χρονών.
Εκείνη τη στιγμή έμεινε χωρίς σπίτι,και έμεινε στο δρόμο.
Πέρασε 2 χρόνια της ζωής της στο δρόμο,μέχρι που αποφάσισε να κάνει το μεγάλο βήμα.
Είχε αποφασίσει να ληστέψει μια τράπεζα.
Στο δρόμο είχε γνωρίσει επικύνδινους ανθρώπους που έχουν άκρες και κάνουν εμπόριο όπλων.
Μάζεψε λοιπόν ότι χρήματα είχε και πήρε μια επαναληπτική καραμπίνα,και αποφάσισε να κάνει την ληστεία.
Μέσα της δεν είχε σκοπό να βλάψει κανέναν άνθρωπο.
Ενώ έκανε τη ληστεία και όλα πήγαιναν καλά,ξαφνικά σε κάποια στιγμή άρχισαν όλα να φαίνωνται πιο φωτεινά στα μάτια της..
Ο χρόνος κυλούσε πιο αργά,και εκείνη τη στιγμή ήταν σα να άκουγε μια φωνή από μέσα της να τη παροτρύνει να τραβήξει τη σκανδάλη.
Μέσα σε μια κατάσταση αμόκ άρχισε να πυροβολάει όποιον έκανε τη παραμικρή κίνηση που φενώταν αρνητική στα μάτια της.
Συνολικά σκώτωσε 7 άνθρωπους.
Κάποια στιγμή,πρίν διαφύγει με τη λεία,άρχισε ξανά να αισθάνεται τη περίεργη εκείνη αίσθηση.
Ξαφνικά όλα άρχισαν να ασπρίζουν και καθώς η λεπτομέρεια του περιβάλλωντος χώρου εξαφανιζώταν στο απόλυτο λευκό,ήταν σα να
άκουγε ένα σατανικό γέλοιο να βγαίνει μέσα από το κεφάλι της και να απομακρύνεται.
Εκείνη τη στιγμή έχασε τις αισθήσεις της.
Όταν τις ξαναεπανέκτησε κατάλαβε ότι βρισκώταν μέσα σε ένα κελί απομόνωσης κάπου μέσα σε μια φυλακή αγνώστου τοποθεσίας…
Ήξερε ότι για πολύ μεγάλο διάστημα θα έπρεπε να ζήσει στην απομόνωση.
“Καλύτερα” σκέφτηκε..
“έτσι δε θα έχω ανάγκη να τρώω στη μάπα ανθρώπινα σκουπίδια κάθε μέρα”
Ήταν γεγονός πως η έλλειψη αγάπης στα παιδικά της χρόνια την είχε στιγματίσει για όλη της τη ζωή.
Είχε διαμορφώσει μια άποψη για τη κοινωνία και για το κόσμο μηδενιστική,πίστευε ότι η αληθινή αγάπη και η φιλία δεν υπάρχουν,και πως κάθε άνθρωπος που
δείχνει να ενδιαφέρεται για κάποιον άλλο,στη πραγματικότητα το κάνει για το προσωπικό του όφελος.
Δεν εμπιστευόταν κανέναν,παρά μόνο τον ίδιο της τον εαυτό. Οστώσο βαθυά μέσα της μερικές φορές αναρωτιέται ότι ίσως και να υπάρχει πραγματική αγάπη κάπου στο κόσμο…
Επίσης απορούσε με τον εαυτό της για το τι έγινε εκείνη τη μέρα.
Μπήκε πράγματι κάτι μέσα στο κεφάλι της και την ‘χρησιμοποιήσε’ ώστε να κάνει τους φόνους ή μήπως ήταν τρελλή ?
Μετά από 8 χρόνια η ποινή της πλέον έληξε.
Πλέον ήταν ελεύθερη. Αποφασίζωντας να γυρίσει σελίδα στη ζωή της,πήγε να ζήσει προσωρινά σε ένα κέντρο πρόνειας,ενώ επίσης αποφασίζει να δοκιμάσει να πάει
σε ένα γραφείο συμβουλευτικής και υποστήριξης πιστεύωντας ότι θα βρεί βοήθεια…

Advertisements
This entry was posted in ΙΣΤΟΡΙΕΣ για ΣΕΝΑΡΙΟ, ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ ΑΡΘΡΑ. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s