Ο Έβδομος Σύνεδρος


(Από Bellangelo) :

Ηταν ήδη εφτά το απόγευμα όταν χτύπησε η πόρτα και μπήκε μέσα ο έβδομος κατά σειρά ασθενής για τη συνεδρεία που επρόκειτο να ξεκινήσει σε λίγα δευτερόλεπτα!!Οι άλλοι ήταν ήδη εκεί,εδώ και δέκα με δεκαπέντε λεπτά.

‘Ολοι είχαν στραμένο το βλέμμα στην πόρτα για να δουν το έβδομο άγνωστο πρόσωπο που θα λάμβανε μέρος στη συνεδρία συμβουλευτικής υποστήριξης!!Η πόρτα ανοίγει και προβάλλει ένας εύσωμος κύριος γύρω στα 40 ή και λίγο παραπάνω,μετρίου αναστήματος!!Φοράει μαύρα ρούχα και ένα πολύ ιδιαίτερο καπέλο,είναι ιδιαίτερα ιδρωμένος και λαχανιασμένος(βλέπετε το ασανσέρ είχε χαλάσει κι έπρεπε να ανέβει 7 ορόφους από τις σκάλες).
-Περάστε κύριε,καθήστε παρακαλώ (λέει ο συντονιστής της συνεδρίας στον κύριο που μόλις μπήκε)
-Θα θέλατε ένα ποτήρι κρύο νερό για να συνέλθετε?
-Ναι παρακαλώ πολύ,θα το ήθελα αν δεν σας κάνει μεγάλο κόπο,απάντησε εκείνος και βγάζει ένα μαντίλι από την τσέπη του για να σκουπίσει τον ιδρώτα που έπεφτε ποτάμι από το πρόσωπο του.
-Κανένας κόπος κύριε!!Ελένη πρόσφερε ένα ποτήρι νερό στον κύριο….΄????
-Νικόλαο…Νικόλαο Ζαφειρίου(απάντησε εκείνος και ήπιε με μεγάλη βουλιμία το νερό που τού πρόσφερε η δεσποινίδα Ελένη!! )
-Λοιπόν νομίζω πως είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε τη συνεδρία!Σε πρώτη φάση θα ξεκινήσει ένας ένας να συστήνεται και να αφηγείται όσο γίνεται πιο σύντομα την προσωπική του ιστορία!!Λοιπόν κύριε Νίκο θέλετε να κάνετε την αρχή??( κρύος ιδρώτας έλουσε τον ευτραφή κύριο..)
-Εεεε ξέρετε θα προτιμούσα να αρχίσει κάποιος άλλος…..
-Μα ελάτε κύριε Νίκο,θα δείτε πως δεν είναι τίποτε το φοβερό!Σιγά σιγά θα χαλαρώσετε και θα λυθείτε!!
-Καλά λοιπόν,είπε και στριφογύρισε μερικές φορές στην καρέκλα του μέχρι να βολευτεί,έβγαλε ξανά το μαντίλι του και σκούπισε τον ιδρώτα του που τώρα έτρεχε ανεξέλεχτα από όλο του το σώμα!!
-Ονομάζομαι Νικόλαος Ζαφειρίου και κατάγομαι από τη Σμύρνη!Οι παππούδες μου είχαν έρθει στην Ελλάδα πρόσφυγες κι εγκαταστάθηκαν στο Ναύπλιο όπου και γεννήθηκα.(για μερικά δευτερόλεπτα σταμάτησε να μιλάει,έπαιζε αμήχανα τα δαχτυλά του με το βλέμμα στραμένο στο παράθυρο,είχε αρχίσει εδώ και ώρα να σκοτεινιάζει λόγω και του ότι πυκνά μαύρα σύννεφα είχαν σκεπάσει ξαφνικά τον Αττικό ουρανό,οι υπόλοιποι σύνεδροι τον περιεργάζονταν με ενδιαφέρον…)
-Λοιπόν κύριε Νίκο???ρώτησε ο συντονιστής ώστε να σπάσει την εκνευριστική σιωπή.
-Ε ναι όπως έλεγα..γεννήθηκα στο Ναύπλιο το 1967…στις 7/7/1967 και ήμουν το τέταρτο παιδί της οικογένειας’΄Ημουν το τέταρτο κατά σειρά αγόρι και το τελευταίο….(τώρα αρχισε να παίζει νευρικά τα χέρια του με το βλέμμα καρφωμένο στο παράθυρο σα να ήθελε να δραπετεύσει με καθε τρόπο.)..
-Λοιπόν??(τον προέτρεψε να συνεχίσει ο συντονιστής)
-Βλέπετε η μητέρα μου πέθανε μετά από 7 χρόνια από τη γέννηση μου….την ημέρα των γεννεθλίων μου,(τώρα το βλέμμα του είχε σκοτεινιάσει και έσφιγγε το άδειο ποτήρι που κρατούσε στα χέρια του!!)
-Βλέπετε έχω μια πολύ περίεργη σχέση με τον αριθμό 7…σχεδόν καρμική θα έλεγα……(ξαφνικά άλλαξε ύφος και ο τόνος της φωνής του χαμήλωσε και γλύκανε)!!
-Η μητέρα μου ήταν πολύ όμορφη,ψηλή με πλούσια ξανθά μαλλιά και υπέροχο χυμώδες σώμα με δύο υπέροχα γαλάζια μάτια(τώρα το βλέμμα του φωτίστηκε και έλαμψε το πρόσωπό του)με λάτρευε και την λάτρευα ώσπου ξαφνικά..(το βλέμμα του θόλωσε ξανά,)-…αρρώστησε…..τότε ήμουν μικρός και δεν καταλάβαινα πολλά….είχε καρκίνο των οστών που σιγά σιγά εξαπλώθηκε και πείραξε και άλλα ζωτικά όργανα…(μια ξαφνική βοή τρομάζει όλους,τα φώτα σβήνουν και το απόλυτο σκοτάδι απλώνεται μέσα στο δωμάτιο,νεκρική σιγή,οι παλμοί της καρδιάς όλων αυξάνονται με διαβολεμένο ρυθμό,μια λάμψη από ένα κεραυνό που πέφτει εκεί κοντά φωτίζει το δωμάτιο φωτίζοντας για δευτερόλεπτα και τις φιγούρες των συνέδρων που τώρα πια είναι 6 και όχι επτά,ο φόβος έχει κυριεύσει τους πάντες)!
-Όλα θα πάνε καλά μην τρομάζετε μια ξαφνική καταιγίδα είναι και μάλλον η πτώση του κεραυνού προκάλεσε κάποιο βραχυκύκλωμα!!Ελένη φέρε τη λάμπα πετρελαίου από το διπλανό δωμάτιο…(σε λιγα λεπτα μπαινει η δεσποινιδα Ελένη με μια λάμπα πετρελαίου,αμέσως το δωμάτιο φωτίζεται..τότε μια γυναικεία κραυγή σπάει τη σιωπή)
-Μα τι πάθατε κυρία μου?? (λέει έντρομος ο συντονιστής)
-Εδώ,εδώ φωτίστε εδώ γρήγορα….(πραγματικά η θέση που καθόταν ο έβδομος σύνεδρος ήταν κενή και αίματα υπήρχαν παντού από τη θέση του ως την πόρτα που τώρα ήταν ορθάνοιχτη…………Bellangelo.

Advertisements
This entry was posted in ΙΣΤΟΡΙΕΣ για ΣΕΝΑΡΙΟ, ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ ΑΡΘΡΑ. Bookmark the permalink.

4 Responses to Ο Έβδομος Σύνεδρος

  1. NTINOS SAVOIDAKIS says:

    Πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία!Ωραία πλοκή με στοιχεία μυστηρίου και στιγμές αγωνίας!Μπράβο ‘Αγγελε συνέχισε έτσι!!

  2. MARIZA STEFI says:

    SUPER!!!!!!!!!!!!!!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s