Ο παρατηρητής


( Από Γιώτα Αλέξη) :

Στην καφετέρια της συνοικίας του καθόταν πάλι..Η ώρα 12 το μεσημέρι.Η σερβιτόρα πήγε κοντά του και πολύ ευγενικά τον ρώτησε τι θα παραγγείλει.Είναι καινούρια,σκέφτηκε αφού δεν γνώριζε ότι κάθε μέρα από τότε που πέθανε η συγχωρεμένη η γυναίκα του,στις 29 Ιουνίου του 1994,βρισκόταν στην ίδια καφετέρια,την ίδια ώρα και παράγγελνε τον ίδιο ελληνικό-γλυκό καφέ.Παρόλα αυτά και ο ίδιος απάντησε κάπως ευγενικά συνοδεύοντας τα λόγια του με ένα ”καταναγκαστικό” χαμόγελο.Η σερβιτόρα έφυγε και οι σκέψεις του ξεκίνησαν πάλι τον ίδιο συνηθισμένο ρόλο τους.Παρατηρούσε και σκεφτόταν.Δεν έκανε καμία διακοπή,λες και αυτή ήταν η δουλειά του,λες και πληρωνόταν από αυτήν.Δεν έκανε καμία διακοπή λες και είχε τόσο μεγάλη ανάγκη τα χρήματα.Το διάλειμμα της δουλειάς του το σπαταλούσε για να χαιρετήσει τους ομοίους του(έτσι κατονόμαζε τους συνομήλικους-γνωστούς του) ,να τους χαμογελάσει ”καταναγκαστικά” κι αυτό για να μην χαρακτηριστεί γερο-στριμμένος.Το όνομά του είναι Κωνσταντίνος Παλαιολόγος,ετών 61 και είναι συνταξιούχος -πρώην αστυνομικός- ,χήρος..Αυτή η τόσο μικρή λέξη εκφράζει τον τεράστιο πόνο που τον σημαδεύει εδώ και 15 ολόκληρα χρόνια.Βέβαια στον ίδιο αυτή η λέξη ηχεί πολύ άσχημα γι αυτό και δεν την έχει χρησιμοποιήσει ποτέ.Η μόνη παρηγοριά που του δίνει αυτή η λέξη είναι ότι η γυναίκα του <<Η Στελλίτσα>> του,όπως την αποκαλούσε βρίσκεται σε ένα πολύ όμορφο μέρος,όχι απαραίτητα στον παράδεισο,αλλά σε ένα μέρος όπου η δυστυχία και η απανθρωπιά είναι άγνωστες λέξεις..Ναι,αυτό σκεφτόταν και περίμενε και ο ίδιος καρτερικά το τέλος του,το γαλήνιο τέλος του.Η σερβιτόρα έφερε τον καφέ του όπως τον ζήτησε,βαρύ ελληνικό γλυκό και μαζί έφερε ένα κομμάτι κεικ και κάτι μπισκότα..

<<Το κεικ και τα μπισκότα είναι από τον Νίκο>> είπε δείχνοντας τον μπάρμαν.Ο ίδιος σηκώθηκε,έκανε μια ελαφρά υπόκληση και χάρισε ένα ακόμη ”καταναγκαστικό” χαμόγελο.Μετά από λίγο,κάθισε,άναψε ένα τσιγάρο και συνέχισε την δουλειά του,αυτήν που ξέρει να κάνει πολύ καλά,αυτήν που η εμπειρία του τον έχει βοηθήσει να την τελειοποιήσει.Τώρα σκεφτόταν την καθημερινότητα του,αυτή την προγραμματισμένη καθημερινότητά που κυλάει δίχως καμία εξέλιξη.

Το πρωινό του εγερτήριο ξεκινάει στις 7 ακριβώς!Ξυπνητήρι δεν χρησιμοποιεί,έχει το δικό του, το υποσυνείδητο ξυπνητήρι.

7:05 φτιάχει τον συνηθισμένο καφέ και ξεκινάει την γυμναστική του,επί τροχάδην τρεξιματάκι και σηκώνει βάρη ελαφρά των δυο κιλών.

7:30 μπαίνει στο μπάνιο και κάνει ένα χαλαρωτικό ντουζ.

7:40 βγαίνει από το μπάνιο και ξυρίζεται.Ξυρίζεται κόντρα,έτσι του έλεγε η Στελλίτσα του να κάνει κι αυτός την αγνοούσε και έπαιζε τον γόη..Η ίδια μοναχό τον ανέβαζε μαφιόζο τον κατέβαζε όταν έβλεπε τα γένια του,κι όντως είχε δίκιο γιατί και για μοναχός έμοιαζε αλλά και για μαφιόζος!Μπορεί να είναι δύο εντελώς αντίθετοι ρόλοι,όμως στον ίδιο ταίριαζαν γάντι.Τώρα αναπολούσε εκείνες τις στιγμές και ευχόταν να ζούσε εκείνη κι ας τσακώνονταν κάθε μέρα.

7:50 βγαίνει στο μπαλκόνι του σπιτιού του και απλά παρατηρεί.Αυτή είναι η μόνιμη ενασχόλησή του.Δεν του ξεφεύγει καμία λεπτομέρεια.Το πρόσωπο κάθε ανθρώπου που περνάει βιαστικά κάτω από το παράθυρό του μένει χαραγμένο στην μνήμη του.Οι περισσότεροι βιαστικοί-περαστικοί είναι εν αγνοία τους πρωταγωνιστές μιας παράστασης που ο ίδιος είναι συγγραφέας,σκηνοθέτης και συμπρωταγωνιστής..Ναί,πρωταγωνιστής κι αυτός!Στο πρώτο του έργο με την ιδιότητα του συγγραφέα έβαλε τους συμπρωταγωνιστές του να τον χαιρετάνε με ένα αληθινό και ζεστό χαμόγελο και να του λένε μια εγκάρδια καλημέρα φωνάζοντάς τον με το μικρό του όνομα..για λίγο καιρό του άρεσε,τον ικανοποιούσε, όμως λίγο αργότερα το βαρέθηκε και αφού δεν του άρεσε πια άλλαξε το σενάριο του και έβαλε τους πρωταγωνιστές-περαστικούς να χαιρετιούνται μεταξύ τους και να λένε μια ζεστή καλημέρα.Αυτό το έργο του άρεσε περισσότερο,σκεφτόταν κάποια στιγμή να το ανεβάσει επί σκηνής για να το παρακολουθήσει ο κόσμος..μήπως κι αλλάξει στάση και γίνει περισσότερο φιλικός,περισσότερο αληθινός αντί να τρέχει μονίμως να προλάβει την μουντή και βασανιστική ..καθημερινότητα.

9:00 βγάζει τις πιτζάμες του και φοράει τα ρούχα του,τα οποία μπορεί να είναι ”παλαιομοδίτικα” και ”ξεπερασμένα” όπως χαρακτηριστικά λένε τα παιδιά της γειτονιάς του γελώντας εις βάρος του..όμως τον ίδιο τέτοια σχόλια ρηχά τον αφήνουν αδιάφορο.Αυτά τα ρούχα έχουν πολύ μεγάλη αξία για τον ίδιο,του τα διάλεγε η γυναίκα του και του ήταν αδιανόητο να τα αποχωριστεί θυσιάζοντας στον βωμό της μαζοποίησης το μοναδικό πράγμα που του είχε απομείνει ως ανάμνηση από εκείνη..Όχι,αυτό δεν θα μπορούσε να το κάνει.

10:00 φεύγει από το σπίτι του,το πατρικό του σπίτι στην οδό Σαμψούντος 15 στον Βύρωνα,από αυτή τη προσφυγική συνοικία που επί 61 ολόκληρα χρόνια φιλοξενεί την προσφυγική ζωή του!

10:30 βρίσκεται στο γωνιακό μανάβικο στην οδό Καραολή και Δημητρίου για να κάνει τα καθημερινά του ψώνια.Διασχίσει τον δρόμο παρατηρώντας τους οδηγούς που αναθεματίζουν στην όψη του κόκκινου φαναριού.. και φτάνει στο ανθοπωλείο για να αγοράσει 15 κατάλευκα τριαντάφυλλα που συμβολίζουν τα 15 χρόνια χαμού της γυναίκας του,κάθε χρόνο και ένα παραπάνω..Λευκά τριαντάφυλλα!τα αγαπημένα της!

11:30 φτάνει στο σπίτι του και τοποθετεί τις αγορές του στην ίδια θέση που τις τοποθετούσε και η γυναίκα του πριν από 15 χρόνια.Στη συνέχεια βγάζει τα λουλούδια από την περίτεχνη σακούλα και τα τοποθετεί ευλαβικά στο ίδιο βάζο και στην ίδια γωνιά που τα έβαζε κι εκείνη.

11:45 αλλάζει ρούχα ,φοράει ένα ακόμη ”παλαιομοδίτικο” κουστουμάκι και ξεκινάει για την <<ΚΕΟΜΑ>> μια μοντέρνα καφετέρια της συνοικίας του που φιλοξενεί την νεολαία αφήνοντας μια γωνίτσα και για τον ίδιο.Την ίδια γωνίτσα εδώ και 15 ολόκληρα χρόνια!

Αυτή είναι εν μέρει η προγραμματισμένη καθημερινότητα που ακολουθεί δίχως καμιά αλλαγή..δίχως καμία εξέλιξη..

Τις σκέψεις του αυτήν την φορά διέκοψε η κόρη του,η Λυδία.Η Λυδία είναι 35 ετών,δουλεύει ως καθηγήτρια φιλολογικών μαθημάτων σε ένα δημόσιο σχολείο του Βύρωνα και είναι παντρεμένη με τον Αλέξανδρο,ετών 38.Η ομοιότητα της με την συγχωρεμένη την μητέρα της είναι εκπληκτική!

Γι αυτόν ακριβώς τον λόγο στις 29 Ιουνίου του 1994 -ημέρα θανάτου της Στέλλας- ο Παλαιολόγος έδιωξε την κόρη του από το σπίτι του με την δικαιολογία ότι στο πρόσωπό της έβλεπε το πρόσωπο της γυναίκας του,έτσι της είπε και την ανάγκασε να εγκαταλείψει το σπίτι της.Έκτοτε ο Παλαιολόγος δεν ανταλλάξε κουβέντα μαζί της,ενώ η Λυδία καθημερινά μετά το σχόλασμα από την δουλειά της τον επισκέπτεται για να δει αν είναι καλά στην υγεία του και για να του πει τα νέα της..

<<Μπαμπά μου είσαι καλά; >>

τον ρώτησε .Η Λυδία μπορεί βαθιά μέσα της να ήλπιζε να της απαντήσει αλλά δεν περίμενε και κανένα θαύμα κι έτσι συνέχισε να του λέει τα νέα της ημέρας της ενώ ο ίδιος παρατηρούσε μια παρέα νέων μόλις 16 χρονών να κάνουν διάφορες πλάκες και να γελάνε δυνατά..

<<Αχ αυτή η νεολαία!τα νιάτα!ας ήμουν κι εγώ νέος,να μπορούσα να φωνάξω και να γελάσω δυνατά χωρίς να νοιάζομαι>> είπε και αναστέναξε δυνατά διακόπτοντας τα λόγια της Λυδίας και συνέχισε να παρατηρεί και να σκέφτεται αδιαφορώντας για την παρουσία της κόρης του..Λίγο αργότερα η Λυδία είπε βιαστικά..

<<Μπαμπά μου πρέπει να φύγω,με περιμένει ο Αλέξανδρος στο σπίτι εδώ και ώρα,έχω αργήσει>> κι έφυγε όπως έφευγε κι ένα δάκρυ από τα μάτια της.Του είπε ψέμματα,με τον Αλέξανδρο χώρισε πριν τρεις βδομάδες γιατί δεν άντεχε να την βλέπει διαρκώς δυστυχισμένη μετά από κάθε συνάντηση που είχε με τον πατέρα της..

Οι ημέρες κυλουσαν βασανιστικά,δίχως καμία εξέλιξη,δίχως καμία αλλαγή..Κάθε μέρα όλα παρέμεναν ίδια..ίδια..ίδια

29 Ιουνίου ώρα 10 παρα 5 ο Παλαιολόγος βρισκεται στο σπίτι του και παρατηρεί τον κόσμο που περνά βιαστικά κάτω από το μπαλκόνι του..Αναπάντεχα χτυπάει το τηλέφωνο του σπιτιού του..ο ίδιος δεν αντιδρά,σκέφτεται πως είναι μια ακόμη ψευδαίσθηση,αλλά ο εκνευριστικός ήχος του τηλεφώνου του δεν σταματά.. μετά από δυο λεπτά περίπου κατάλαβε ότι δεν ήταν στην φαντασία του κι αυτό τον ξάφνιασε αρκετά..

Ποιος μου τηλεφωνεί; αναρωτήθηκε σηκώνοντας παράλληλα το ακουστικό με πολύ αργές κινήσεις..

<<Καθίκι,εσύ φταις για όλα,εσυ,εσυ,εσυ..εσυ το έκανες,εσυ την δολοφόνησες,εσυ την σκότωνες κάθε μέρα με την συμπεριφορά σου,εγωιστή,εσυ είσαι ο φταίχτης,εσυ έπρεπε να πεθάνεις κι όχι αυτή,εσυ έφταιγες,εσυ φταις,εσυ>> ο ίδιος πολύ ήρεμος είπε πως έκαναν λάθος και κατέβασε το ακουστικό..Το τηλέφωνο δεν σταματούσε να χτυπάει κι έτσι το έβγαλε από την πρίζα..

<<Έτσι είναι καλύτερα..ώρα να φεύγω>> είπε κι αντί αυτή την φορά να φορέσει άλλο ένα ”παλαιομοδίτικο” συνολάκι έβαλε ένα μοντέρνο που του είχε αγοράσει η κόρη του..Σήμερα παρέλειψε το μανάβικο και πήγε κατευθείαν στο ανθοπωλείο.

<<Κύριε Κωνσταντίνε καλημέρα,πώς κι έτσι νωρίς σήμερα;>> είπε η Αιμιλία η ιδιοκτήτρια του ανθοπωλείου και χωρίς να του αφήσει περιθώρια απάντησης συνέχισε

<<15 λευκά τριαντάφυλλα;>>

<<Όχι σήμερα θέλω 15>> έκανε μια παύση για να πάρει μια βαθιά αναπνοή <<15 κατακόκκινα τριαντάφυλλα>>Η ιδιοκτήτρια ξαφνιάστηκε από αυτήν την αναπάντεχη αλλαγή αλλά δεν ρώτησε τίποτα για να μην φανεί αδιάκριτη και έτσι έπραξε όπως ακριβώς της υπέδειξε ο Παλαιολόγος.. τύλιξε αντί για 15 λευκά τριαντάφυλλα 15 κατακόκκινα σε μια περίτεχνη σακούλα και του την έδωσε..

Ο Παλαιολόγος έφυγε πολύ βιαστικά αλλά αυτήν την φορά με προορισμό την καφετέριά του,την γωνίτσα του κι όχι το σπίτι του..

<<Σήμερα είναι μια ημέρα διαφορετική,μια μέρα αλλαγής,μια ημέρα αναπάντεχης και ριζικής αλλαγής>> έλεγε και ξανάλεγε δυνατά λες και ήταν κανένας τρελός.

10:45 βρισκόταν στην καφετέριά του,στην γωνίτσα του..Έκπληκτος κατάλαβε πως στην θέση του Νίκου του μπάρμαν βρισκόταν μια άλλη κοπέλα.Φαίνεται αυτή ήταν τα πρωινά και ο Νίκος τα μεσημεριανά..Τον παρεξένεψε αυτό!

<<Πόσα πράγματα μου ξέφευγαν,πόσα πράγματα ήταν μπροστά μου και δεν τα έβλεπα..πόσα πράγματα!>> 10 λεπτά αργότερα ήρθε η πρώην καινούρια σερβιτόρα και του έφερε τον καφέ του ..

<<Νωρίς ήρθατε σήμερα κύριε Κωνσταντίνε..σας έφερα τον καφέ σας..τώρα πια έμαθα πως τον πίνεται>> Ο ίδιος ανέκφραστος σχεδον της απάντησε δυνατά <<Λοιπόν Ναταλία μου (το όνομά της του το είχε πει πριν κάτι μέρες) σήμερα θέλω να μου φέρεις έναν καφέ φραπέ!τον μοντέρνο τον καφέ που πίνουν οι νέοι>> έκανε μια μικρή παύση και συνέχισε

<<σήμερα είναι μια μέρα διαφορετική,μια ημέρα αλλαγής,μια ημέρα αναπάντεχης και ριζικής αλλαγής>> κι αυτή την φορά της χαμογέλασε αληθινά <<Τέρμα πια τα ”καταναγκαστικά” χαμόγελα>>

<<Τέρμα>> , η κοπέλα έμεινε να τον κοιτάζει σαστισμένη.. όταν συνήλθε πήγε στην κοπέλα των πρωινών ωρών και της είπε την παραγγελία,περίπου πέντε λεπτά αργότερα του πήγε τον μοντέρνο καφέ που της ζήτησε..Ο ίδιος άναψε ένα τσιγάρο κι άρχισε να πίνει τον μοντέρνο καφέ του,τον καφέ της νεολαίας αργά-αργά..

Σήμερα ήταν χαρούμενος..σταμάτησε να σκέφτεται!.. χαμογελούσε όλη την ώρα,χαιρετούσε κάθε ”όμοιο” του που περνούσε από την καφετέρια και αυτή την φορά όχι καταναγκαστικά..Όλοι έμειναν έκπληκτοι από την απρόσμενη αλλαγή στη συμπεριφοράς του Παλαιολόγου..είχαν να τον δουν τόσο χαρούμενο πριν ακόμα πεθάνει η γυναίκα του,πριν 15 ολόκληρα χρόνια.Όμως ο ίδιος συνέχισε να απολαμβάνει τον μοντέρνο του καφέ με ένα αληθινό χαμόγελο αδιαφορώντας για τα σχόλια και τα επίμονα βλέμματα που προορίζονταν για τον ίδιο.Τώρα δεν σκεφτόταν,σταμάτησε να το κάνει,σταμάτησε την δουλειά του..Ναι τη σταμάτησε οριστικά!

11:25 έφυγε για το σπίτι του,έκανε να σκεφτεί μα σταμάτησε τις σκέψεις του,αυτές που τελικά τον έπνιγαν αντί να τον βοηθάνε κι άρχισε να φωνάζει λες και απευθυνόταν σε κάποιον..

<<Σήμερα σταματάω να σκέφτομαι μια για πάντα. Σήμερα δεν θα αφήσω τις σκέψεις μου να με πνίξουν όπως κάνουν τόσα χρόνια.. Σήμερα δεν θα τις αφήσω να με κάνουν παρατηρητή της ζωής μου. Σήμερα δεν θα της αφήσω να με κάνουν παρατηρητή της ζωής των άλλων αδιαφορώντας για την δική μου την ζωή,την κόρη μου.. Σήμερα θα ασχοληθώ με την κόρη μου. Σήμερα θα της ζητήσω γονατιστός μια συγγνώμη αληθινή,μια συγγνώμη ουσιαστική για το κακό που της προξενούσα εδώ και 15 ολόκληρα χρόνια!… Σήμερα θα της δώσω 15 κόκκινα τριαντάφυλλα για τα 15 χρόνια που ανελειπώς την πλήγωνα. Σήμερα τελείωσε ο παρατηρητής. Σήμερα θα ασχοληθώ με την ζωή μου,την κόρη μου.Την κόρη μου,ναι!… Ο Παρατηρητής τελείωσε μια για πάντα!…>>

11:35 βρισκόταν σπίτι του και χωρίς να αλλάξει τα μοντέρνα του ρούχα άρχισε να μαγειρεύει..

<<Θα της ετοιμάσω το αγαπημένο της φαγητό,κοκκινιστό.. ακριβώς όπως της αρέσει με την κατάλληλη δόση αλατιού,και θα της ανοίξω και το κόκκινο κρασί που μου έφερε πριν μια βδομάδα..θα χαρεί πολύ!>>

12:50 ήταν όλα έτοιμα,όλα τα αχρησιμοποίητα-μοντέρνα σερβίτσια και τα ποτήρια που του είχε φέρει η κόρη του σε διάφορες γιορτές ήταν τοποθετημένα πάνω στο τραπέζι,πάνω από το αχρησιμοποίητο-μοντέρνο τραπεζομάντηλο..

<<Ωραία,το μόνο που λείπει είναι το σερβίρισμα>> είπε φωναχτά και παράλληλα πήρε το σημείωμα που του είχε αφήσει η κόρη του,η Λυδία του με τον αριθμό του κινητού της κολλημένο στο ψυγείο.Με μεγάλη προσοχή έβαλε το καλώδιο του τηλεφώνου στην πρίζα και άρχισε να καλεί τον αριθμο.. <<Λυδία μου,ο μπαμπάς είμαι.συγγνώμη κοριτσάκι μου.σε παρακαλώ συγχώρεσέ με έλεγε και ξανάλεγε.ενώ τα δάκρυα θόλωναν τα μάτια του,έλα σπίτι μας,έλα σπίτι σου κοριτσάκι μου σε παρακαλώ.σου έφτιαξα το αγαπημένο σου φαγητό.Ναι,σου έφτιαξα κοκκινιστό και άνοιξα και το κόκκινο κρασί που έφερες πριν μια βδομάδα.έλα ζωούλα μου.έλα κόρη μου στο σπίτι μας,στο σπίτι σου.>>

1 ακριβώς το μεσημέρι χτύπησε το κουδούνι της πόρτας του,άνοιξε διάπλατα για να μπει η κόρη του στο σπίτι τους,στο σπίτι της.Την έβαλε να κάτσει απέναντί του ακριβώς για να την βλέπει να γεύεται το αγαπημένο της φαγητό.

Το τραπέζι είχε τρια σερβίτσια και τρια ποτήρια.ένα για τον ίδιο,

ένα για την γυναίκα του, κι ένα για την κόρη του.

Στις 29 Ιουνίου του 1994 12:00 μ.μ (ημέρα γενεθλίων της Λυδίας) ακριβώς πριν 15 ολόκληρα χρόνια ένας τεράστιος τσακωμός που είχε ο Παλαιολόγος με την γυναίκα του ήταν η αφορμή που την ώθησε να εγκαταλείψει το σπίτι τους και την Αθήνα που τόσο πολύ αγαπούσε ..με προορισμό τη Θεσσαλονίκη.Πήγαινε στο πατρικό της μέχρι να ξεθυμάνουν και οι δυο και ίσως να τα βρουν ξανά.Ούτε στα μισά της διαδρομής,κάπου κοντά στα Καμμένα Βούρλα ο οδηγός μιας νταλίκας,μαύρη στο χρώμα,ύστερα από μια ολονύκτια διαδρομή αποκοιμήθηκε ελαφρά παρασύροντας το λευκό renault ’92 αυτοκίνητο της Στέλλας σε έναν γκρεμό..Η άνιση σύγκρουση των δυο οχημάτων προξένησε τον ακαριαίο θάνατο της Στέλλας και της νεαρής συνοδηγού της,μόλις 20 ετών εν ονόματι Λυδία Παλαιολόγου .

Ο Παλαιολόγος εκείνη την στιγμή βρισκόταν στην ΚΕΟΜΑ κι ενημερώθηκε από ένα έκτακτο δελτίο.Λόγω ενός ισχυρού νευρικού κλονισμού που υπέστη εισήχθη εκτάκτως στην ψυχιατρική κλινική Αθηνών.η υγεία του δεν παρουσίαζε καμία βελτίωση γι αυτό και παρέμεινε εκεί 15 ολόκληρα χρόνια.

Κανένας δεν τον επισκέφτηκε,κανένας δεν ενδιαφέρθηκε για την ζωή του.Απογοητευμένος λοιπόν από τους ανθρώπους συνεργάστηκε με την φαντασία του κι έπλασε ιστορίες δικές του,ανθρώπους δικούς του που θα ενδιαφέρονταν.αυτή ήταν η μόνη που τον βοήθησε να παραμείνει στην Ζωή εδώ και 15 ολόκληρα χρόνια..

30 Ιουνίου του 2009 ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγου ετών 61 βρέθηκε νεκρός στο δωμάτιό του στην ψυχιατρική κλινική αθηνών..

Οι επισκέψεις της κόρης του,η επι χρόνια αδιαφορία του,ο μεταξύ τους τσακωμός,το τηλεφώνημα συγγνώμης του ίδιου,η νέα σερβιτόρα,το υποσυνείδητο τηλεφώνημα κατηγορίας του ίδιου,οι επισκέψεις του στην μοντέρνα καφετέρια της παλιας του συνοικίας,τα ”καταναγκαστικά” του χαμόγελα και οι ”καταναγκαστικοί του χαιρετισμοί στους ”ομοίους” του,η αναπάντεχη αλλαγή του,τα 15 λευκά τριαντάφυλλα,τα 15 κατακόκκινα τριαντάφυλλα.ΌΛΑ! Βρισκόντουσαν στην φαντασία του,στην σταθερή του φίλη που εδώ και 15 ολόκληρα χρόνια του συμπαραστεκόταν χωρίς καμία διακοπή! Αυτή ήταν η μόνη που του χάριζε ζωή εδώ και 15 ολόκληρα χρόνια.Αυτή ήταν η μόνη που έκανε την ζωή του υποφερτή.

Οι γιατροί της ψυχιατρικής κλινικής είπαν πως ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγου,ετών 61 μετά των θάνατο των δυο αγαπημένων του προσώπων υπέστη νευρικό κλονισμό και εδώ και 15 ολόκληρα χρόνια έπασχε από μια βαριά και αθεράπευτη μορφή κατάθλιψης..ο θάνατός του ήταν αναμενόμενος.

Κοντά του βρέθηκε ένα χειρόγραφο σημείωμα υπογεγραμμένο από τον ιδιο.

Πολυαγαπημένη μου φαντασία,

Χρόνια τώρα μου συμπαραστέκεσαι και θρηνείς μαζί μου για τον αδικοχαμένο θάνατο των δυο αγαπημένων μου προσώπων,της γυναίκας μου μόλις 40 ετών και της κόρης μου μόλις 20 ετών.Θα ήθελα να σε ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου γιατί ήσουν η μόνη που μου στάθηκες και η μόνη που έμεινες κοντά μου μέχρι το τέλος.Μου χάρισες όμορφες στιγμές.Σε κάποιες ένιωσα πως η Ζωή που απλόχερα μου έδινες υπήρχε στα αλήθεια και δεν ήταν μια ψευδαίσθηση.Λένε πως είμαι τρελός μα εγώ έζησα καλύτερα από ότι θα ζούσαν οι ίδια αν βρισκόντουσαν σε ανάλογη περίπτωση με την δική μου.Η Ζωή που περιέγραψα προηγουμένως είναι η Ζωή που θα ήθελα να Ζήσω..ευχόμουν καθημερινά να έχω την ”προγραμματισμένη και βασανιστική καθημερινότητα” που είχαν οι άλλοι και δεν την αξιοποιούσαν,ευχόμουν να έχω κι εγω ”καταναγκαστικά” χαμόγελα και χαιρετισμούς,ευχόμουν να κάνω κι εγώ μια μέρα την επανάστασή μου,να αντιδράσω,ευχόμουν η κόρη μου να μείνει κοντά μου και να μην φύγει με την μητέρα της,ο μόνος λόγος που ευχόμουν να μεινω αποστασιοποιημένος από αυτήν ήταν για να βασανίσω εμένα τον ίδιο κι όχι αυτήν,ευχόμουν μια μέρα να συνέλθω και να πάψω να αυτομαστιγώνομαι,να της τηλεφωνούσα,να της μαγείρευα το αγαπημένο της φαγητό, να της έδινα 15 κατακόκκινα τριαντάφυλλα καταματωμένα από τα 15 ολόκληρα χρόνια αυτομαστιγώματος,ευχόμουν να έχω κι εγω έναν λόγο ύπαρξης,έναν άνθρωπο που να με κρατάει στην Ζωή..Για όλα αυτά σε ευχαριστώ γιατί ήσουν η μόνη που βοήθησε να μην εγκαταλείψω αμέσως αλλά να προσπαθήσω,γιατί ήσουν η μόνη που μου έμαθε ανεξάρτητα από τις αντιξοότητες της ζωής όσο μπορώ να την γεύομαι,γιατί ήσουν η μόνη που μου έδινε ελπίδα!Για όλα τα παραπάνω πολυαγαπημένη μου φαντασία σε ευχαριστώ!

Κωνσταντίνος Παλαιολόγου,

Ετών 61.

Advertisements
This entry was posted in ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ, ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ ΑΡΘΡΑ. Bookmark the permalink.

2 Responses to Ο παρατηρητής

  1. Σάντυ Φιλιάγκου says:

    ειναι παρα πολυ ωραιοοοοο!!!!!μπραβοοο..!!!!!!!!;)

  2. giwta alexh says:

    σ ευχαριστώ πολύ!!!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s